Topmenu

Activiteiten 2021-2022

Oud-voorzittersdiner 2021

Vorig jaar hadden we verstek moeten laten gaan maar dit jaar lukte het dan wel (en misschien nog net). Het oud-voorzittersdiner. Napoleon stelde dat iedere soldaat de maarschalksstaf in zijn ransel had. Dat was natuurlijk zwaar overdreven maar paste wel in de vrijheid, gelijkheid en broederschap filosofie van de Franse revolutie. Liberté, égalité et fraternité. Het staat nog steeds op alle gemeentehuizen in Frankrijk en is nog steeds een slogan die de maatschappelijke realiteit in Frankrijk niet dekt. Rotary heeft er geen slogan voor, maar in deze organisatie heeft ieder lid in principe de voorzittershamer in zijn bagage. En door de geruststellend korte looptijd van zo’n voorzittersjaar konden zich aanvankelijk negentien voorzitters opgeven. Er zegden er een paar af maar onder de bezielende leiding van Rick verzamelden wij ons op een duistere avond in het bruisend hart van Hilversum, in een voormalige kledingzaak. Meddens heeft nog steeds stijl en allure, maar je zult er maar in de bediening zitten. De gasten zitten over drie verdiepingen verspreid maar de keuken vind je op de tweede verdieping. Het mag dan ook geen verwondering wekken dat we bediend werden door slanke jongedames, type hockeymeisjes. Het menu bood voor elk wat wils en ik heb geen moppers gehoord. Misschien hebben de mensen die de crême brulée Hadden besteld wat weg te slikken toen bleek dat die door de keuken verknald was. Het chocolade dessert voor twee personen was ronduit spectaculair. Zelfs Rutger, tijdens zijn wandeling naar Rome verwend door het Italiaanse eten had niets te mopperen. Rick bracht wat lijn in de bijeenkomst door te vragen naar de ervaringen in de laatste twee jaren en de beste doelen die je ooit in Rotary heb meegemaakt. Lambert verhaalde van zijn ervaringen met de clubs in Apeldoorn, waarvan er één zelfs is opgeheven. Ook de harteloze wijze waarop de oudere leden uit de club zijn gewerkt. Het deed bij ons de gedachte postvatten dat mores en gebruiken de nodige aandacht moeten hebben. Ik merkte geen aandrang om mij, oud én gammel, bij de stoep te zetten. In tegendeel er wordt door de Appgroep Transport Kok, goed voor me gezorgd. Frank noemde als zijn meest memorabele goede doel de HHH actie voor Viore. Sinds enkele maanden ben ik bezoeker van de vrijdagmiddagbijeenkomst van de herenclub op Viore. Allemaal kankerleiders in de kring. Mocht je je uniek gaan voelen dan is dit een goede methode om er vanaf te komen. Ik preek natuurlijk voor eigen parochie maar misschien kan er in de toekomst ook weer eens aandacht besteed worden aan Viore. En ruim je wat huisraad op dan is het misschien goed aan Viore te denken en het niet naar de kraak te brengen. Het grote boek werd door iedereen getekend en de traditionele groepsfoto moest worden gemaakt. Ik mocht dat niet zelf doen. De te hulp geschoten medewerker maakte de indruk veel foto’s te nemen. Bij het downloaden bleken het er maar twee te zijn. Niet vlijmscherp, maar scherp genoeg om te  tonen dat een groep mensen een leuke avond had beleefd.

Huizen 11/11/2021
Henk Kok

5e donderdag – Kegelen in de Unie

André stuurde een mailtje. Pascale had van de gezellige bijeenkomst op de vijfde donderdag van september een groot aantal foto’s geschoten. En of ik er even een stukkie bij wilde schrijven. Daar had ik eigenlijk geen zin in maar André, de machinist van onze club, kan ik moeilijk iets weigeren.  Waarom had ik er geen zin in terwijl schrijven mijn lust en leven is? Dat leg ik aan het eind wel uit.

De volgende ochtend ging om half zeven de wekker. Ik had namelijk een digitale brief ontvangen waarin ik gesommeerd werd om om 8.15 uur bij het Vaatlab te verschijnen. Als stamgast van Tergooi MC maak ik alle wijzigingen mee. Een half jaar geleden  mochten er geen brieven over het internet gestuurd worden. Nu gaat alles over het net. Zo ook mijn uitnodiging waar veel tekst op stond over de coronamaatregelen  en de papieren die ik mee moest brengen. Volgzaam als ik ben had ik aan al die opdrachten voldaan. In het Vaatlab werd ik ontvangen door een verpleegkundige van een vertrouwenwekkende rijpheid. Zij vroeg me of ik wel nuchter was. Dat was ik niet. Dat had ik kunnen weten dat ik voor nadere informatie moest kijken op de website.  Ik werd heen gezonden. Op 21/10 een tweede kans. Thuisgekomen heb ik het eens grondig uitgezocht. In de brief stond dit zinnetje:

“Ter voorbereiding op uw afspraak is het belangrijk dat u de informatiefolder leest. Deze kunt u terug vinden op Mijn Tergooi”.

Als je dit aanklikte kreeg je de website van Tergooi. Als je heel diep groef kwam je een lijst brochures tegen. Honderden van alle ziektes en kwalen die ze behandelen.  Maar aangezien mij nergens was verteld wat ik moest ondergaan wist ik niet wat op mij van toepassing was. Dat bleek iets als een duplex darmvaatscan te zijn. Dat verzin je niet zo maar zelf. Ik heb een puntig wel onderbouwd  mailtje naar de afdeling gestuurd. De rijpere verpleegkundige reageerde per kerende post. Ze begreep me volkomen. Ze zou het management verwittigen.

Voor het eerst in tijden stond mijn p.c. weer in oorlogsstand. En vloeide er bij Kok adrenaline. Het gaat alweer met me. Dinsdag gaat er weer een filmploeg naar binnen. Zou eerst op de 11e zijn maar dat werd uitgevoerd door dr. Mulder. Toen ik daarover mijn bevreemding uitsprak tegenover “mijn “specialist dr. Jansen sprong die onmiddellijk op de ketting. Hij doet de ingreep nu op de 5e . Eerder vertelde hij me dat hij nog een idee had om bepaalde bloedvaten,  die verantwoordelijk gehouden kunnen worden voor de frequente bloedingen waar ik aan lijd, dicht te schroeien. Ik kan hem dag en nacht bellen maar ik wacht toch tot maandag om hem te vragen of het niet aan te raden is dat ik preventief antibiotica krijg. Bij zijn eerste cystoscopie op 6 juli vorig jaar kreeg ik die niet en lag zes dagen later op het IC met een levensbedreigende sepsis.

Een mens heeft wat aan zijn hoofd. En niks anders dan malligheid zei mij grootmoeder.

Huizen 2/10/2021
HENK KOK